Nil Karaibrahimgil “Neşet Ertaş’ı tanımıyorum” dedi, ortalık karıştı. Tam karmaşa diniyordu bu kez “Neşet Ertaş benim sayemde meşhur oldu” dedi ortalık tekrar karıştı. Çoğu medya organında, köşe yazısında, sosyal medyada Nil Karaibrahimgil yerden yere vuruldu. Bence Nil’e büyük bir haksızlık var. Herkes elini medyasına koysun söylesin; Neşet Ertaş unutuluyordu yalan mı?
Aslında daha önce Medyaalternatif’teki köşemde konuya değinmiştim [1]-[2]. Efendim biz gerçekten bu ülke için, insanlık için bir şeyler yapmış bilim adamlarımızı, dünyaya mal olmuş sanatçılarımızı tanımıyoruz. Neden? Çünkü onların çoğu medyatik değiller, magazin malzemesi olacak hayatları yok. Onlar meşhurlar ama bilinmezler. Yani günümüz popüler kültüründe yerleri yoktur. Yani günümüz onların meşhurluğunu yok etmiştir ya da halı altına süpürmüştür. Aslında meşhurlar ama değiller. Bizde ve bizim medyamızda kimler meşhur; Pop Star Ajdar (Çikita Muz), “Uçuyorum Şahitlerim var” diyen hoca, İkoncanlar, “Var mısın Yok musun” yarışmacıları, Binbir Gece, Yaprak Dökümü, Adanlı, Kurtlar Vadisi, Selena dizisinin oyuncuları, Aysun Kayacı, Hadise, İsmail YK, Facebook, Twitter, Gittigidiyor’un viral reklamındaki kız ve benzerleri. Örnekleri sizler çoğaltabilirsiniz. Medya reyting getireceğini düşündüğü her olayı; ekranlara taşıyor, tanıtımını yapıyor ve kendisi için sömürüyor. E zaten “Halk da bunu istiyor”…
Alperenler olmasaydı İdil Biret’i tanıyan olacak mıydı? Tamam belirli bir kesim; gazeteciler, yazarlar, entelektüeller tanıyorlar ama sıradan vatandaş tanıyor mu? Elbette hayır. Ergenekon soruşturması olmasaydı Türkan Saylan’ı kim tanıyacaktı? Cüzzam hastalığına karşı verdiği mücadeleyi kim bilecekti? Yeni Türk Liraları olmasaydı Ord. Prof. Dr.Cahit Arf’ı kim tanıyacaktı? Hoş hala tanıyan da yoktur. Kaç kişi 10 TL’nin arkasındaki resimde bulunan amcayı merak edip de aratırdı ki! Ve diğer paraların üzerlerindeki büyüklerimiz. Air France uçağı Atlas Okyanusu’nda düşmeseydi, o uçak kazasında ölen Dünyaca ünlü Türk arp sanatçısı Fatma Ceren Necipoğlu’nu kimse tanımayacaktı… Şu an tanıyan var mı?
Bazı sanatçılarımız bugün magazinin malzemesi olmasalar, yok olmamak, unutulmamak için, kendi kariyerlerini kalitesiz yayınlara kiralamasalar yok olup gidecekler. Erol Büyükburç, Orhan Gencebay, Bülten Ersoy, Erol Evgin… Renkli magazin sayesinde hala “meşhur”lar…
Medya hırsın, reytingin, kavganın, magazinin, kadın teşhirine dayalı gazeteciliğin peşinde giderken, asıl değer verilmesi gereken sanatçılarımızı, bilim adamlarımız bizlere unutturdu. En kaliteli programlar gece yarısından sonra yayınlanır, biliyorsunuz. Hepimiz uykuya daldığımızda. Bu ortamda Nil Karaibrahimgil çıkmış “Neşet Ertaş sayemde meşhur oldu” demiş, haksız mı? Olmadı mı? Düne kadar hiç ismi geçmiyordu, belki zamanla unutulup gidecekti, şimdi küçük de olsa bir hatırlatma oldu, belki yeni nesil sormuştur “Kim ki bu Neşet Ertaş, Facebook’u var mı?” demiştir. Eski nesilde “Dur bir dinleyeyim, nereye atmıştım mp3′lerini” demiş tekrar dinlemiştir.
Şimdi medyamız Nil’e; Neşet Ertaş’ı sevdiği için mi yükleniyor, yoksa yeni bir malzeme yakaladı diye mi? Nil Karaibrahimgil’e bu kadar da yüklenmeyelim. Nil haklıdır, Neşet Ertaş Nil sayesinde “meşhur” olmuştur. Yalan mı?
tam da sıraladığınız nedenlerden ötürü nil karaibrahimgil e yüklenilmelidir. eğer bu kadar tv de görünen simalar neşet ertaş ı tanıyor ve onun felsefesinden biraz nasiplenmiş olsalar “halk bunu istiyor”, “halk bunu istemiyor” olacaktı. Ayrıca Neşet Ertaş ı tanıyanlar tanımıştır. Nil Karaibrahimgil ancak 2. sınıf ekran yüzlerini meşhur edebilecek seviyededir. Neşet Ertaş için meşhur olmak -öyle tahmin ederim ki- çok kişi tarafından ismen bilinince değil, çok kişinin gönlüne girince anlamlı olur. Nil Karaibrahimgil de böyle bir şeyi zaten sağlayamaz. Yazınızıda epey yüzeysel buldum. En yaygın klişe yargıları tekrar etmişsiniz yazınızda.
13 Ağustos 2009 @ 21:50
Efendim öncelikle düşüncelerinizi paylaştığınız için teşekkür ederim. Fakat yazımda Nil Karaibrahimgil’i savunmuyorum, aksine Nil Karaibrahimgil’i ve onu meşhur eden medyayı eleştiriyorum. İroni yapmak istedim, beceremedim sanırım…
13 Ağustos 2009 @ 22:12