İlk, yapay zeka müzik parçam

Bu aralar “Naber?” diye bir şarkı yaptım. Spotify’da ve diğer dijital platformlarda yayında. Baştan söyleyeyim: Bu bir “ben müzisyen oldum” hikâyesi değil. Ünlü olma, sesimi duyurma ya da sahneye çıkma derdi hiç değil. Bu daha çok bir deneme, hatta bir gözlem.

Uzun zamandır teknolojiyle iç içeyim. Takip ediyorum, okuyorum, kurcalıyorum. Yapay zekâ artık hayatımızın her yerinde. Yazıda, görselde, videoda, hatta haber metinlerinde bile. Müzik de bundan bağımsız değil. İstesek de istemesek de çağ bizi buraya getirdi. Bunu görmezden gelmek mümkün değil. Engellemek de.

“Naber?”in sözlerini ben yazdım. Çünkü yazmayı seviyorum. Cümle kurmayı, lafın dolanmasını, bazen bir şey söylemeden bir şey anlatmayı seviyorum. Şarkının müzikal tarafında ise yapay zekâdan faydalandım. Ama burada da şunu özellikle belirtmek gerekiyor: Şarkının tarzını, havasını, ritmini nasıl olmasını istediğimi ben belirledim. Yapay zekâ, benim verdiğim yönlendirmeler doğrultusunda çalışan bir araçtı.

Yani ortada “rastgele yapılmış” bir iş yok. Ne istediğimi söyledim, nasıl bir duygu aradığımı anlattım. Yapay zekâ da bunu bir üretim aracına dönüştürdü. Merak ettiğim şey şuydu:
İnsan sözüyle, insan yönlendirmesiyle ortaya çıkan ama sesi yapay olan bir iş ne hissettiriyor?

Bugün müzik listelerine baktığınızda bunu zaten görüyorsunuz. Birçok sanatçı yapay zekâ destekli sesler ve prodüksiyonlarla yeni işler deniyor. Hatta bazı insanlar artık klasik şarkılardan çok yapay zekâ ile üretilmiş müzikleri dinliyor. Beğenen var, eleştiren var, rahatsız olan var. Ama şu net: Bu buraya geldi.

Şunu özellikle söylemek istiyorum. Bu çalışmanın gerçek sanatçılara, gerçek seslere ve organik müziğe karşı bir duruşu yok. Aksine, onlara olan saygım çok net. Yapay zekânın; insan sesinin, sahnedeki emeğin, yılların birikiminin yerini alacağını düşünmüyorum. Ama bunun yanında böyle bir alanın oluştuğunu da inkâr edemeyiz.

Aslında bu benim için yeni bir şey değil. Yıllar önce Bilmişim Teknolojileri diye bir kitap yazmıştım. O da bir denemeydi. O zaman da çağın gidişatına bakıp bir şeyler not düşmek istemiştim. Şimdi de benzer bir noktadayız. İnsanlar artık sadece tüketmiyor, sürekli üretiyor. Ben de bu çağın araçlarıyla bir şey denedim.

Müziği seviyorum. Dinlemeyi de, söz yazmayı da. Yapay zekâ da bu işin geçici bir hevesi değil, yeni gerçeklerinden biri. “Naber?” bu yüzden var. Bir iddia değil. Bir meydan okuma değil.